|
|
 |
Golden Earring |
|
|
Nederlandse Populairste band sinds de jaren zestig!
Golden Earring staat bekend als de populairste Nederlandse band sinds de jaren zestig. In 1961 bestond de band enkel nog uit George Kooymans (gitarist/ zanger) en Rinus Gerritsen (bassist/zanger). De eerste hit was genaamd “Please Go”. In 1968 braken ze met hun hit “Dong-Dong-Di-Ki-Di-Gi-Dong” (1968) door in Europa. Toen vervolgens in 1969 de line-up van Golden Earring aangevuld werd met Barry Hay (leadzanger) en Cesar Zuiderwijk (drummer) was het succes compleet! Met de single “Radar Love”, scoorde de band een Nederlandse Nr.1 hit, in Engeland belandden ze in de Top 10 en zelfs in Amerika zetten ze zichzelf definitief op de kaart. Verschillende Amerikaanse tours volgden met de Doobie Brothers en Santana. Hits als "When the Lady Smiles" en "Going to the Run" zijn nog steeds regelmatig te horen. “Radar Love” kreeg een tweede succes-ronde toen de pop-metal band White Lion de song coverde in 1989. Wij zullen de hit weer horen tijdens het Arrow Rock Festival!
Golden Earring
Artikel-in-een-notendop uit Aloha #33, maart 2003
Eind 2002 keerden de mannen van de Golden Earring terug naar de VS, het land waar ze tot 1984 meeslepende avonturen hadden beleefd. Niet voor optredens dit keer, maar om het album Millbrook USA op te nemen. Jaap van Eik dineerde met de heren vlak voor een optreden in de Leidse Groenoordhal. En hoorde dat Amerika als vanouds weer goed was voor onze nationale rocktrots.
Naarmate het restaurant zich vult met deftige mensen tegen wie wij afsteken als een stel kwajongens van middelbare leeftijd, wordt de conversatie almaar luidruchtiger. Hoofdmoot vormt de nieuwe langspeler, waar de mannen met opmerkelijk enthousiasme over vertellen. George: “Met reizen erbij hebben we misschien twaalf dagen effectief opgenomen – de mix uitgezonderd dan. We begonnen gewoon om twaalf uur ‘s morgens en stopten ‘s avonds om een uur of zeven, acht, in de wetenschap dat we de week erop weg moesten. Als we vroeger in België opnamen [George beschikt over een riante studio bij zijn woning op het Vlaamse land], hadden we al heel gauw een instelling van: gaat het vandaag niet, dan doen we het morgen.”
Barry: “We werden in Millbrook volledig met rust gelaten. Je hebt daar totaal geen telefoontjes, totaal geen afleiding.”
George: “Ik kende die studio via Frank Carillo. Jaren geleden heb ik een band gemixt van Golden & Carillo – hij en zangeres Annie Golden. Ze kwamen bij me langs en zo is een vriendschap ontstaan. Toen we in 2000 een sabbatical hadden, ben ik naar hem toe gegaan in Amerika en hebben we wat nummers samen geschreven. Zodoende heb ik de studio in Millbrook leren kennen, want hij woonde vlakbij en werkte er vaak als sessiemuzikant. Ik vond het een hele toffe omgeving met toffe mensen.”
Barry: “Het zijn ook allemaal muzikanten die daar werken, hè? Ze pakken een gitaar en beginnen ineens een waanzinnig stukje blues te spelen. ‘Krijg nou de pest’, denk je dan. ‘Ze spelen verdomme de sterren van de hemel’. De technicus Chris Cubeta ging beneden gewoon achter de piano zitten. Om gek van te worden. Maar wel een erg leuke sfeer.”
George: “Je merkt ook dat men daar gewend is dat mensen een studio voor een uur of drie huren. Je komt binnen, taktaktak, werken en klaar. We mogen niet generaliseren natuurlijk, maar dan zijn we hier bij wijze van spreken nog bezig met het opstellen van de microfoons. Het deed mij denken aan hoe we het vroeger deden. Dan gingen we naar de Phonogram Studio, begonnen om negen uur, gingen om zes uur weer naar buiten en dan hadden we zus-en-zoveel tracks opgenomen. Niemand stond te zeiken, we zetten de spullen neer en gingen aan het werk. En als het niet klonk zeiden ze: ‘Je hebt ouwe vellen of een kutdrumstel’. Zo’n aanpak is verfrissend, het geeft je een kick.”
Cesar: “In een van de nummers zit een rare schreeuw. Dat was de eerste track die we opnamen. We waren nog aan het repeteren en ik dacht: de band loopt niet, dus ik doe een paar krankzinnige breaks en roep heel hard wrrraaagggghhh. Bleek het later de échte opname te zijn, haha.”
Rinus: “De muziek die we maken is toch eigenlijk de muziek van daar. Dat beïnvloedt je op de een of andere manier. Als je daar bent, adem je die cultuur als het ware. Je merkt het als je er de autoradio aanzet.”
Al met al lijkt de Golden Earring door de hernieuwde kennismaking met de VS compleet herboren. Tegen het einde van de maaltijd dwaalt het gesprek af naar eerdere Amerikaanse avonturen. Tenslotte heeft de Earring tot 1984 diverse succesvolle tournees door de VS ondernomen. En dan dringt opnieuw die ene prangende vraag zich op die de heren al bijna twintig jaar in ieder interview voorgeschoteld krijgen: wat als de band er destijds was gaan wonen? En wat had er dan nog allemaal voor hen in gezeten? “We hebben er wel even over nagedacht”, aarzelt George. “Maar daarna hebben we het er volgens mij nooit meer over gehad. Als er één iemand was geweest die expliciet had gezegd: ‘Verdomme, ik wil hier blijven, ik wil niet terug, het is stom om weg te gaan…’, dan was het misschien gebeurd. Maar kennelijk vonden we het toch wel lekker om weer naar huis te gaan.”
Barry: “We vonden het wel jammer om weer weg te gaan. Aan de andere kant, als we waren gebleven, was het een complete volksverhuizing geworden.”
Rinus Gerritsen: “Ik weet zeker dat we er veel meer uit hadden kunnen halen. Misschien hadden we hetzelfde kunnen bereiken als The Police. We hadden die potentie, maar we hadden iets moeten doen dat volledig tegen onze aard inging. Wij zagen bands die met ons meereisden… die in ons voorprogramma stonden en alles daarvoor over hadden. Ze bleven maar doorgaan, want als zij naar huis gingen, dan hadden ze niets meer. Dan was alles voor niets geweest. Dus ze moesten wel. Eigenlijk was het pure slavendrijverij, volkomen belachelijk. Neem nou een band als Bon Jovi. Die jongens hebben er vijf jaar over gedaan om zover te komen. En toen ze doorbraken zei iedereen: ‘Zo, waar komt dat vandaan?’ Terwijl die gasten zich jarenlang rot hadden gespeeld in allerlei clubjes.”
Achteraf bekeken heeft Golden Earring het toch bepaald niet gek gedaan door de thuisbasis Nederland te koesteren. Sinds begin jaren negentig treedt de groep door de week akoestisch in comfortabele schouwburgen op en in de weekeinden wordt ouderwets geknald op de bühne. Altijd volle zalen en altijd de mogelijkheid om naar afloop weer huiswaarts te keren. “We zijn door diepe dalen gegaan hoor”, denkt George terug. “We hebben echt te maken gehad met kwaadwillendheid van bepaalde mensen, maar we zijn eruit gekomen. En hebben ook een hoop dingen verstándig gedaan. We hadden het goed voor elkaar, in die zin dat we altijd heel erg in onszelf hebben geloofd en geïnvesteerd. Bovendien hadden we de mazzel dat we vreselijk goed met elkaar spoorden. Als je dat onderling niet hebt, is het snel voorbij.”
Barry Hay: “Wij zijn simpele jongens die van rock & roll houden. En dat schept een band.”
Website: http://www.goldenearring.nl
|
|
|
| |
|
|
Plaats ook een verhaal over Golden Earring »
|
|
26-6-2004, Outlaw: 'thuiswedstrijdje...' »
Als echte NEDERLANDSE rockgroep was het weer geweldig... Niet een makkelijk rijtje hits gespeeld...neee gewoon alles proberen in dat uurtje te stoppen gouwe ouwe ..... drumsolo ... dwarsfluitje enz... gaaf gedaan jongens.. zo blijf je gewoon fan tot het bittere einde !!!
Corné
15-6-2004, Truus Bruno: 'Liveband!' »
10-6-2004, rick: 'geweldig' »
31-5-2004, Brox: 'Commercieel?' »
14-5-2004, Jan: 'grandioos' »
10-5-2004, CEES: ''Eens een EARRING altijd een EARRING'' »
29-4-2004, Loesje: '*sigh*' »
2-4-2004, patries: 'cool!!' »
1-4-2004, Paul Meijer: 'Earring IS ook goed' »
28-3-2004, nico: 'nee' »
28-3-2004, Nick: 'ARF word steeds beter' »
11-3-2004, wally: 'Commercieel' »
10-3-2004, Alex van Marwijk: 'Mad love's coming' »
4-3-2004, Cees: 'live'70-live '04' »
4-3-2004, Toon van Bemmel: 'DE BESTE ROCKBAND uit Nedeland op ARROW!' »
22-2-2004, Frits: 'I'm so happy' »
22-2-2004, elmo: 'earring' »
20-2-2004, Karin: 'Oude nummers' »
20-2-2004, Theo: 'WAT' »
20-2-2004, John van Empel: 'Waarom op zondag??' »
20-2-2004, truus: 'Onverstoorbaar!' »
17-2-2004, Harrie: ''Nog Steeds'.' »
17-2-2004, Guus: 'WAANZINNIG!!!!!' »
16-2-2004, Ina: 'Fantastisch nieuws!!' »
14-2-2004, philippe: 'grote klasse' »
14-2-2004, Rick: 'prachtig' »
12-2-2004, jos: 'uiteraard' »
10-2-2004, Antoine: 'Jammer van de dagkeuze' »
7-2-2004, Rob: 'Vanzelfsprekend' »
7-2-2004, Patrick: '200 x Radar Love' »
7-2-2004, GRIETJE: 'GAAF' »
7-2-2004, ineke: 'Wat wil je nog meer?' »
6-2-2004, Robbie: 'tsjah' »
|
|
|
|
